100- Abdurrahman  İbn Semure’den  rivayet edilmiştir. Rasulullah  şöyle buyurdular:

           “-- Ya Abdurrahman! Emirlik (yöneticilik) isteme, Sen onu istemeden o sana verilirse,  sana yardım edilir. Bir şeye yemin ettiğinde, yeminin hilafını daha

hayırlı görürsen yemininin  kefaretini ver ve daha hayırlı olduğunu gördüğün şeyi yap.” Hadisi, Müslim  kitabına almıştır.

            101- Ebu  Hureyre’den rivayet edilmiştir. Rasulullah  buyurdular ki  “Bir kimse  bir şey adına  yemin eder de  sonra  “inşallah” derse  istisna etmiş olur. Yani yeminini bozmakla kefaret lazım gelmez.” Hadisi, Nesâî kitabına almıştır.

            102- Ebu Hureyre’den rivayet edilmiştir. Rasulullah buyurdular ki “Yemin, yemin yapılmasını isteyenin niyetine göredir.” Başka bir rivayette “Senin yeminin, arkadaşının tasdiki üzeredir. (Yani arkadaşının onaylamadığı lafızlar yeminde geçerli olmaz.” Hadisi, Müslim Sahih’ine almıştır.

            103- Hz. Aişe’den rivayet edilmiştir. O, şöyle demiştir. “ “Allah, lüzumsuz yeminlerinizden dolayı sizi hesaba çekmez. ” ayeti bir adamın “la vallahi- bela vallahi” gibi sözlerinden dolayı nazil olmuştur. (Ayetin devamında “Ancak olarak yaptığınız yeminlerden dolayı sizi hesaba çeker” Maide, 89) Hadisi, Buhari kitabına almıştır.